از ساختمون که اومدم بیرون انگار که الپ رو فتح کردم

مشتامو گرفتم بالاو میپیردم بالا پایین و می گفتم هورااااا هورراااا تموم شد

بلاخره این امتحانای داغون منم تموم شد

خیلی سخت بود خیلی بد گذشت مخصوصا که تمرکز نداشتم اصلا...

شاد و خوش و خندون اومدم خونه تا رسیدم پریدم کامپیوترو روشن کردم

وااااییی چقدر کیف میده ادم بدون دغدغه بشینه نت گردی کنه

اول از همه مسنجرو باز کردم تا با دوستان چاق سلامتی کنم

بعدشم که پ.پت و باز کردم تا ببینم این مدت تالارم در چه وضعی بوده

بعدم که همونطور که به علی قول داده بودم اومدم پ. ف تا باز اونجام به تالارم برسم و یه کم پست بدم. ولی...

خیلی حالم گرفته شد

چقدر وقتی که نبود خوب بود

کلا از زندگیم حذف شده بود

باز یاد بدبختیا و ازارو اذیتاش افتادم...

دوست ندارم جایی باشم که یه همچین ادمی هست از تک تک کلماتی که میگه متنفرم از تک تک حرکاتش حالت تهوع میگیرم حتی اگرم مربوط به من نباشه

یه کم که گذشت کاربران انلان رو نگاه کردم ، دیدم گل بود به سبزه نیز اراسته شد...

دیگه یه همچین جایی جای من نیست من 1 نفرم نهایتش با صبا میشیم 2 نفر ولی اونا...!!!

میرم به همین زودی تا پاگیر نشدم میرم...